باید صبر کرد.
صبر کرد و فقط گوش کرد.
صبر کرد و جلوی فکر کردن را گرفت
بی آنکه حتی فکری برای جواب، برای قضاوت، برای هم حسی، هم دردی یا هر چیزی که تو را از گوش کردن محض دور کند به سرت بزند.
آن وقت است که می تونی طرف مقابل ات را لمس کنی. باورش کنی . بفهمیش و کمکش باشی .
باید تمرکز کرد.
گوش کردن بیش از هر چیز دیگری که فکرش را بکنی به تمرکز نیاز دارد، به تمرکز برای فهمیدن آنچه که به کلام تبدیل نمی شود.